Tekst Marcel van der Quast
Foto Jessica Brouwer

Mijn vak is employer branding. Kort gezegd is dat bezig zijn met hoe mensen over je denken als werkgever. De vraag was of ik vanuit dat vakgebied een column wil schrijven voor deze Kei. “We willen ons vakmanschap in beeld brengen. Thema is: 'Onze mensen, onze expertise'.” Dat was mijn briefing. Duidelijk!

Ik ken het Rijksvastgoedbedrijf van naam. Meer niet. Ik ben in de huid van jullie doelgroepen op de arbeidsmarkt gekropen en ben gaan kijken wat ik als buitenstaander kan vinden.

Dat is niet mis. Sowieso heeft het Rijksvastgoedbedrijf het voordeel dat zij uniek is. Jullie zijn echt ergens van. Als ik lees waar het RVB voor staat, wat voor gebouwen en terreinen in bezit zijn, welke expertises er in huis zijn en hoe ik met duurzaamheid bezig kan zijn op deze grote schaal, ben ik onder de indruk. Deze werkgever komt op mijn ‘lijstje’. Hoeveel werkgevers er op dit lijstje staan? Dat varieert per week. Soms komt er 1 bij, soms valt er 1 af. Maar meestal zijn het er een stuk of 5.

We hebben het hier over mijn gevoel. Een optelsom in mijn hoofd van veel verschillende dingen. Van een artikel in het nieuws tot een project waar ik langs loop of een verhaal van een medewerker. Maar het wordt ook bepaald door dingen die niks met de arbeidsmarkt te maken hebben. Als ik in de stad bij wijze van spreken word afgesneden door een RVB-busje, doet dat ook iets met het beeld. Of als ik lees over uitstel en kosten van de verbouwing van het Binnenhof. Hoe onterecht misschien ook, het doet iets met het werkgeversbeeld in mijn hoofd.

Om van dat lijstje in mijn hoofd concreet te gaan nadenken als ik een vacature langs zie komen bij het RVB (stel ik ben inkoper of techneut) blijkt uit onderzoek dat mensen drie verschillende dingen zoeken:

  • Word ik vakinhoudelijk uitgedaagd en kan ik me doorontwikkelen?
  • Waar ga ik aan bijdragen?
  • Is het een leuke club?

De eerste 2 heeft het RVB goed voor elkaar. Als jullie opsommen waar je verantwoordelijk voor bent, zie ik daar de uitdaging en ontwikkeling wel in. Ik heb jullie corporate verhaal gelezen, daar wordt duidelijk in gezegd waar ik aan ga bijdragen.

Ik wil het vooral hebben over de derde: de club. De keuze voor een baan is een belangrijke beslissing. Voordat je die keuze maakt, wil je weten bij wat voor club je terecht komt. Voelt dat goed? Dat is de missing link bij het RVB wat mij betreft. Ik zie vooral vastgoed en projecten, en vakmensen die daarover vertellen. Mensen en expertises zijn een mooie basis, maar ik wil nog meer zien. Ik wil zien wat deze mensen samen doen. Hoe doen ze wat ze graag willen doen? Hoe zoeken al die experts elkaar op? Dat moet er vanaf spatten. Want een mens, hoe bijzonder de expertise ook, is maar één mens. Ik ga niet bij een mens werken, maar bij een club. Ik ga niet bij een corporate organisatie werken, maar bij een club. Laat mij de club zien, en ik kom bij jullie werken.

Bol.com is een andere club dan Coolblue. Dat voel je aan alles. SSC-ICT is een andere club dan Logius. Heijmans voelt anders dan Dura Vermeer. Het RVB moet laten zien wat voor club het is. Een mooie eerste stap is de mensen en de expertises in beeld brengen. De volgende stap is laten zien hoe die samenwerken, lol hebben, elkaar opzoeken, elkaar soms ook dwars zitten etcetera. Gun de buitenwereld die blik onder de motorkap van het RVB. Dan is je verhaal compleet.

‘Want een mens, hoe bijzonder de expertise ook, is maar één mens. Ik ga niet bij een mens werken, maar bij een club’

Marcel van der Quast is zelfstandig adviseur employer branding en arbeidsmarktcommunicatie. Dat betekent dat hij met verschillende werkgevers bezig is om te laten zien waarom het leuk, mooi, interessant en bijzonder is om daar te werken.